ÖZLEM'İN BİLDİĞİ HER ŞEY

2009-01-18T08:16:00.000-08:00

Nasıl zormuş en sevdiğinin hasta olması ve senin hiç bi şey yapamaman!

Tam 4 gündür aşkım hasta durumda!üstüne titriyorum resmen ama hala tam olarak iyileşemedi.

Uyurken onu izledim;o kadar masum,o kadar tatlı,o kadar garipti ki...hiç böyle kötü olmamıştı 6 yıldır.

Her gün gelen 100lerce hstaya tedavi verip gönderiyorum ''72 saatte düzelme başlayacak merak etme'' diyerek ama aşkım hastayken resmen kendime söz geçiremedim.

O kadar çok seviyorum ki onu...

Biliyorum ki hiç bi şey ondan daha değerli değil benim için!

Bi insanı canından çok sevebilir misin?

-İşte ben onu öyle seviyorum!

ÖZLEM...

2008-12-15T23:15:00.000-08:00

CANANIMI çok çok çok özledim,

İREMİMİ çok çok çok özledim,

NİLAYIMI çok çok çok özledim,

RABİŞİMİ çok çok çok özledim,

GÜLNİŞİMİ çok çok çok özledim,

ESİNİMİ çok çok çok özledim...

eski günleri yani beraber geçirdiğimiz o dolu dolu günleri çok özledim.şimdi buluşmalarımız hep eksik eksik ama yaa...seslerinizi duymak daha da acıtır oldu içimi orda olduğun u bilip sarılıp öpememek ne zor şeymiş.çok özledim işte çok çok çok...

mecburiyetler...

2008-11-14T11:09:00.000-08:00

tam beş gün oldu yaaa...

inanılır gibi değil,büyüdük,okulu bitirdik ve hepiniz birbirimizden uzak bambaşka yerlerde çalışmaya başladık.inanılır gibi değil ya yarın maaş bile alcaz.nasıl geçti bunca zaman anlamadım.canım iremim kastamonuda,cananım vanda,rabişim ise bitliste...aklım hep onlarda,gari bi his bu;hani anne yavrularını çalışmaya gurbete gönderir de yol gözler ya ben de öyleyim adeta...dallarım kopmuş benden de gitmişler hiç görmediğim bilmediğim diyarlara.ben ise geride kaldım ve başım ellerimin arasında şimdi oturmuş,gözlerimden oluk oluk yaşlar akaken bunu yazan ben miyim diye düşünüyorum.

mutluluk oyunu

2008-10-11T10:13:00.000-07:00

hayat ne garip yaaa...

bi yanımda istenmeden yaşanan zoraki evlilikler bi yanımda istenmeyen ayrılıklar var.en kötüsü de ikisine de dur diyemem aslında.biliyorum yaşadığım şey onlarınkinden çok farklı,onlar kadar iyi anlayamam belki ama gerçekten çok üzülüyorum tüm bu yaşananlar için.

artık söyleyecek sözlerim de kalmadı,tükendi hepsi.

keşke herkes istediğini yaşayabilse ve başta benim çevrem olmak üzere herkes her zaman mutlu olsa.biliyorum şimdi bana ''o zaman bu hayat olmaz ki'' diyeceksin ama öyle istiyorum işte.

çok gerildim şu bir kaç gündür engel olmak istediğim ama zoraki bi evlilik yaşandı yanı başımda ve ben sadece sessizce seyrettim onun gidişini.ellerimi öyle bir tutuşu vardı ki ''nolur beni bırakma'' der gibiydi.gözlerindeki hüzün içime işledi adeta.''evet'' dediği an tutamadım kendimi gözyaşlarım oluk oluk akıp gitti gözlerimden.of off...

zor geçen yarı uyur yarı uyanık bi gecenin ardından da canımıniçinin ayrılığı hepten mahvetti beni.inanmak istemedim buna,ama biliyordum ki gerçekti.söyleyecek hiç bi şeyim de yoktu en kötüsü.sadece ''belkiğ de hayırlı olan buydu '' diyebildim.bunu söylerken de hata yaptığımı biliyordum ama öyle içim acıdı ki başka hiç bir söz gelmedi aklıma o an.düşünmeden atmıştım sabahın köründe o meesajı ama dedim ya o benim canımıniçi işte naapıyım anlar beni düşündüm.

4gün sonra istanbula gidiyorum,uzaklaşmak en iyisi olacak benim için galiba,yoksa delireceğim.kimseye belli etmeden hep mutlu oyunu oynamak yordu artık beni.yüzümü asmak,denizi izlemek ve deli gibi sarhoş olana kadar içki içmek istiyorum,sanırım sadece bu şekilde deşarj olabileceğim.döndüğümde de hayatıma artık bi yön vermek için elimden gayreti göstermek zorundayım.artık zamanı geldi bunun belki de geçiyor bile...

...

2008-09-25T02:18:00.000-07:00

kocaman bi boşluk,tarifsiz

içimde bi boşluk var

sebebini bulamıyorum

arıyorum hala

gidenler mi yoksa kalanlar mı sebep buna

yoksa başka bi şey mi

bilemiyorum

her yere baktım,bakıyorum

her yerde aradım ama yok işte

bu boşluğun adı yok

cismi yok

sadece hissi var içimde!

MECBUREN MECBUREN...

2008-09-23T22:10:00.000-07:00

gece gelen mesajı rüya sanmıştım ama sabah okuyunca anladım ki maalesef gerçekmiş.

sabah da kalkar kalmaz nete girdim baktım inanmak istemedim nedense!

malum ben maazeret kurasına gircem yaa ohohohooo bir sürü belge melge istiyolar yaa;yok vukuatlı bilmem ne,yok adli sicil micil,bu ne yaaa...adamlar hem bize muhtaç hem de şerolar işi zorlaştırmak için ellerinden geleni yapıyolar yaaa...

uffff!hiç istemiyorum valla ne arkadaşalrım gitmesini ne bir yerde çalışmayı falan.ben oturup evimde adam gibi sınavıma hazırlanmak,nisanda da bu işi bitirmek istiyorum sadece.

sonrası belli zaten ver elini İZMİR!

git!

2008-09-23T06:39:00.000-07:00

ne kadar da zormuş aşk?

sevince her şey tamam diyosun ama hiç de öyle değilmiş aslında?

yetmiyomuş yeri gelince sevmek?

hem aşk her şeyi de affetmiyomuş zaten!

kolay değil ki şimdi akıl da vermek?

arada kaldım;git mi desem yoksa kal mı?

AŞK HAPSİ

2008-09-17T09:20:00.000-07:00

zormuş!

gerçekten de çok zormuş hem de...

iki yabancı...aynı evde...

gitsen,kaçıyım desen gitcek yer yok;en fazla bi oda uzaktasın.

bazen acaba hata mı ettik diyorum ama...

galiba biz filmlerdeki gibi gerçekten de ''ayrı dünyaların insanlarıyız''

her ne kadar iyi yanları olsa da bu durumun gerçekten çokca da can sıkıcı yanı var.

anlayamıyoruz birbirimizi işte,olmuyo ya olmuyoooooo...

buna rağmen niye hala üzgünüm o da üzülüyo diye?niye içimden hem gidip ona sarılmak hem de bi yandan da bağırıp çağırmak geliyo peki?

cevabı çok açık aslında ;onu çok seviyorum çünkü biliyorum,onu çok ama çok seviyorum.o olmasa benim için yaşamın ne kadar anlamsız olabileceğini bilirken aynı evde küs olmak koyuyo bana işte n'aapıyım!dayanamıyorum buna n'aapıyım işte...

sınav bitmiş...

2008-09-14T12:39:00.000-07:00

amaaaaannn...

sınav sınav dedik,al geçti gitti işte.millet bi stres bi stres görme yaniii...koskoca adamlar;

''ayyy ben çok heyecanlıyım,dizlerim titriyoooo''

''ayyy şimdi düşcem bayılcam vallaaa''

''ay bu sınav da olmazsa intihar etcem artık son çarem buuu''

...

daha neler neleeerrr...

ne diyim bilmiyorum ki ben bunlara! Allah önce akıl fikir versin de öyle uzman olsunlar bari yoksa bunlardan bi b.k olmaz valla.ne yani nedir ki bu kadar stres yapıyolar anlamadım.sınava kalmış 5dk bunlar hala bahçede ''yok o öyle değil böyle'', öteki der ''yok canım olur mu böyle''...sonra al işte çene çene derken hepsi birbirine giriyo bi de sınavda çıkar mı o soru sen o zaman gör curcunayı işte.

ben ne yaptım dersin peki;sanki gezmeye gider gibi gittim. ohhh, bi de en arka köşedeyim ki herkesi de kesiyorum oturduğum yerden''lan keşke kızlar da olsaydı ne eğlenirdik şunlarla''diye diye yaptım işte bi şeyler kendi çapımda sonra da daha fazla dayanamadım çıktım artık naapıyım! yoksa bayılcaktım içerde.

bahçe daha da kötü aileler bi acayip ki çıkana hayretle bakıyolar.hiko hemen ''nasıl geçti aşkım'' dedi,10 kişi birden dinledi.sanki benimki iyi ya da kötü olunca bi şey farketcek.garip ama acıdım bazılarına çünkü belki de buna gerçekten çok ihtiyaçları vardı.kızdım sonra kendime ''senin rahatın yerinde tabii,ama herkes öyle mi sanıyosun?''sonra da dua ettim umarım herkes için Allah en hayırlısını verir diye...

sınav mı varmışşş!

2008-09-09T03:54:00.000-07:00

naapıyorum ne için oturuyorum bu masada hiç bilmiyorum.sonucu belli olan bi şey için niye hala kendimi yoruyorum(tabi buna yorulmak denirse:) )

3gün sonra sınava gircem arkadaşlarım arayıp; ''nasılsın? heyecanlı mısın?'' diye soruyor ben de ''yooo'' diyorum şaşırıyolar.'' ama nasıl olur,yani sennn...''işte artık yani ''ben'' diye bi şey olmadığı için heyecanlı değilim zaten.eğer hayatımda hikmet olmasaydı,şu an ben de deli gibi ders çalışıyor olurdum ve stres ülserlerim çoktan kanamıştı bile.

ama ben yepyeni bi sayfa açtım hayatımda.yepyeni kararlar aldım,çünkü şunu anladım ki insanın sağlığı,huzuru ve mutluluğundan öte başka önemli hiç bi şey yokmuşbu hayatta.her şey zamanla kazanılabilirmiş yeter ki insan elindekileri kaybetmesin.

evim evim güzel evim

2008-09-07T04:54:00.000-07:00

dün kızlardan ayrıldıktan sonra babnneme gitmekten vazgeçip evde yalnız kalmayı tercih ettim ve eve döndüm.başta sanki diğer günlerde olduğu gibi bi kaç saat sonra hiko çıkıp gelcekmiş gibi düşünüyordum ama zaman ilerledikçe öyle olmadığını farkedip sıkılmaya başladım.biraz tv biraz net biraz telefon derken sonunda uykumu getirebildim ama bu pek de uzun sürmedi.yatağa girmemle beraber uykum bi anda kaçtı gitti.dön...dön...dön...hadi bi daha dön derken uyumuşum bile.gece babannemi sahura uyandırmak için çalan saatle uyandım ama bundan sonra uyumak pek zor olmadı doğrusu.sabah 8'e kadar fosur fosur uyumuşum,hiko da merak edip aramasa daha da uyuyacaktım valla.

bunu da öğrenmiş oldum işte bu şekilde,aslında hastanede saçma sapan yerlerde tek uyuduğum çok olmuştu ama ne biliyim işte ev daha bi korkutucu geliyordu.ama şunu farkettim ki burası benim evim olmuş da alışmışım bile çoktan...

2008-08-30T04:57:00.000-07:00

en uzak mesafe ne afrika'dır,

ne çin,

ne hindistan,

ne seyyareler,

ne de yıldızlar geceleri ışıldayan...

en uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir birbirini anlamayan.

2008-08-29T05:59:00.000-07:00

BİR SONBAHAR KADAR YALNIZ

BİR KIŞ KADAR SAVUNMASIZ

YA DA İLKBAHARSAN,YOLUN BAŞINDAYSAN

ASLA VAZGEÇME...

karmakarışık

2008-08-27T12:42:00.001-07:00

saatler geçti ama tek bi cümle bile yok.

yok işte!

galiba hiç de olmayacak...

aslında olması mı iyi yoksa olmaması mı,bunu bilmiyorum.ama şunu biliyorum ki bazen değer yargılarım konusunda sorun yaşıyorum.aslında değerli sandığım şeyler beni öylesine üzüyor ve utandırıyor ki bunun sorumlusunu kestirmekte de güçlük çekiyorum.(çok mu karışık oldu.işte aklım da aynen öyle karışık.)

tek istediğim ta ki bu sorunlarımı çözene dek gitmek,yok olmak.herkesi ve her şeyi hiç düşünmeden terk edebilmeyi öyle çok isterdim ki...ama galiba bu kadar cesur değilim.keşke olabilseydim.biliyorum ki her şey daha kolay olurdu sıfırdan başlayınca.herkesi ve her şeyi yeniden tanıyıp kararlarımı daha rahat verir ve hiç pişman olmazdım belki de.ya da...çok ama daha da çok mutsuz olurdum.of bilmiyorum ki hiç nasıl olcak.

ben eski ben olabilcek miyim yine?

ne kadar güzeldi oysa ki sabah uyandığımda,düşündükçe deli oluyorum.ne hakları var bana bunu yapmaya anlamıyorum.ben kimseye kötülük etmedim bu güne kadar.neden insanlar da bana az da olsa saygı göstermiyolar ki.çok mu zor şeyler istiyorum acaba,ya da o insanlardan bunu beklemek hata mı olur?

hep kırılıyorum ve parçalarımı alıp yine hep kendim yapıştırıyorum.buna daha fazla katlanamıyorum artık.kendimi bırakmam ve birinin gelip beni toplaması lazım.kim bu peki?aslında en iyi yapacak insan belli ama o da yorgun belki de ya da alıştı benim toplamama.hatayı en başta yaptım biliyorum ama bundan mutsuz değilim çünkü ben kendimden verdikçe mutlu oluyorum,hata aslında hem de çok büyük bi hata ama n'apıyım işte ben de böyleyim,Allah kahretsin...

2008-08-27T07:14:00.000-07:00

bazen yalnız yapayalnız olmak istiyorum.

kimseyle konuşmak,kimseyi görmek istemiyorum.

halbuki bugün o kadar güzel uyanmıştım ki;belki de ilk, gerçekten galiba ilk defa hayatımda bu kadar mutlu uyanmıştım.ama biliyorum mutluluğun bana haram olduğunu.sanki hep bi değnek var başucumda başıma inmek için bekleyen,ne zaman mutlu olsam ''yeter bu kadar, hatta fazla bile sana'' demek için.

her şey güzel giderken hep aynı insan var karşımda ve istesem de çıkaramıyorum hayatımdan.çünkü biliyorum ki bu en çok, en sevdiğim insanı üzer ki bu da beni ölmekten farksız hala getirir,insan kendi canını bile bile yakabilir mi hiç!

hani sahilde gerizekalılar vardır;çocuklar binbir uğraşla kumdan kaleler yapar bu gerizekalılar da gelir basar geçer.işte tam da böyleyim şu an,ben bi şeyleri yüceltmeye çalışırken o kolayca gelip yıkıyor .işte en çok bunu hazmedemiyorum,sözler unutulur gider zamanla.

galiba kırılmamak için zaman zaman benim de kırıcı olmam gerekiyor.bilmiyorum savunma olarak bunu bulabildim sadece.ama biliyorum ki bunu da yapamam.

of offf...

bazen gücümü kaybediyorum;gitmek,yok olmak,buhar olup uçmak istiyorum burdan.herkesten ve her şeyden kurtulmak istiyorum.yapayalnız...

gitmek... çok çok uzak bi yere... kimsenin ulaşamayacağı bi yere... ama nasıl???

en çok canımı yakan O değil aslında,asıl neden benim gayretlerimi görmeyen,objektif olamayan kişi bence.bunu itiraf etmek istemesem de böyle işte.tartışmaktan yoruldum bu yüzden çünkü nafile bi çaba bu benim ve onun gözünde.

şimdi galiba susma zamanı.

evet ZAMAN ve SUSMAK... bana şu an en iyi gelecek şey zaman

hayat zor hem de çok zor...

oooffff offfff...

2008-08-21T06:42:00.001-07:00

bu ne ya bu sıcak da ne böyle...

şimdi deniz kenarında olmak vardı yaa...

ne için burdayım?naapıyorum hiç bilmiyorum valla...

oturmuş ders çalışıyorum aklımca ama biliyorum ki beyhude bi çaba içerisindeyim,kendimi kandırmaya çalışıyorum adeta.ama az kaldı şu sınav gününü hayırlısıyla bi atlatsaydım biliyorum ki rahatlıcam veeee...

BEKLE BENİ TATİLİM BEN GELİYORUMMM...

özlem...

2008-08-15T23:26:00.000-07:00

yine oldu sabah...

yine yalnızlıklarla dolu bi gün daha var önümüzde.

hal bu ki dün ne kadar da mutlu uyumuş ve uyanmıştım güne.perşembe gecesi belki de 2 aydır geçen en güzel gece olmuştu.o kadar özlemiştim ki onları ayrılırken gözlerim dolmuştu kapının kapandığı an ve pencereden gülümseyen o iki güzel vazgeçilmez yüz...ne kadar da hasret kalmışım buna,ne kadar da ihtiyacım varmış size kimbilir...

hayatıma girdiklerinden beri sanki bana aitlermiş,sanki yıllardır hep benimleymiş gibi hissettiğim canım arkadaşlarım benim.nasıl olmuştu bu kadar yakın olabilmiştik,kardeş olmak kolay mıydı yaa bu kadar?

aslında biliyorum cevapları ama bunları sormak hoşuma gidiyo belki de çünkü buna sahip olmanın ne kadar büyük bi şans olduğunu daha da iyi hissediyorum böylece.

ikinizi de öyle çok seviyorum ki...

iyi ki varsınız...

biliyorum ki hep de olacaksınız !

2008-07-15T21:22:00.000-07:00

KIRGINIM ...

ÜZGÜNÜM...

YALNIZIM...

NAZAR MI BİLMİYORUM AMA 1 AYDIR YAŞADIĞIM EN KÖTÜ GÜN GALİBA BU...

ASIK Bİ SURATLA YANAĞIMA KONAN TEK Bİ BUSE O KADAR DA MANİDAR VE AYNI ZAMANDA DA MANASIZ Kİ ...

BUNU ANLAMAYCAĞININ DA FARKINDAYIM ÇÜNKÜ ÇOK FARKLIYIZ...

BENİ KIRDIN !

BENİ ÜZDÜN !

BENİ YAPAYALNIZ BIRAKIP HİÇ DÜŞÜNMEDEN ÇIKIP GİTTİN !

HATAYDI BELKİ DE HER ŞEY...

BİLMİYORUUUMMM...

2008-07-10T16:45:00.000-07:00

Ders çalışıyorum aklım sıra ama yok...Aslında yaptığım şey önünde oturduğum ve sadece daha aydınlık olsun diye o yöne çevirdiğim masadan dışarıyı izlemek.Bilmiyorum niye böyle olduğunu.belki de yalnız deilim diye hissetmek içindir.Keşke benim de şu an sarılabileceğim bi oyuncağım olsaydı,belki daha kolay olurdu her şey.

-üzgün müyüm?

-yooo...

-kızgın mıyım?

-yooo...

-mutsuz muyum?

-yooo...

Bilmiyorum dedim yaa işte...Hissettiğim şeyin ne olduğunu bilmiyorum ama bi farklıyım işte...Arabalar gelip geçiyor,askerler ''sağolll...'' diye bağırıp duruyor,aşağıdaki çocuklar oyun oynuyor...Herkes hep olduğu gibi hayatına devam ediyor.

Bense dün babannemin evinde küçük şımarık bi kız edalarıyla gezerken bugün bu kapıdan girince bi anda büyüyüveriyorum adeta.Alışamadım henüz galiba buna,garip geliyo hala.

Bekliyorum ki Hikmet gelsin ve kurtarsın beni bu yalnızlıktan diye.Korkuyorum bazen galiba kendime bile itiraf edemesem de.Hikmet her o kapıdan çıktığında içimde tarifleyemediğim bi his beliriyor ve ta ki o gelene kadar da devam ediyor.

Alışmak istiyorum ama kolay değil işte.

Şimdi bi de okul yok,arkadaşlarım,canlarım yok.Her şey daha da zor oldu benim için.Herkes bi yerde işte;rabiş dersanede,irem annesiyle kim bilir nerde geziyo,canan tatilde,esinim evinde,...

Ben nerdeyim peki? İşte onu hiç bilmiyorum...Bildiğim tek şey Hikmet varken her şey çok daha farklı ve anlamlı ama o yokken zor ve yorucu...

özledim hem de çok özledimmm...

2008-07-08T07:33:00.000-07:00

geçmez dedim

özlemem dedim

bitsin başka bi şey istemicem dedim

ama şimdi çook yalnızım...

sanki biri tüm dallarımı kırdı attı hepsi bi yana savruldu ben farkına varamadan.

şimdi hepsini geri istiyorum...

nereye gittiyse gelsin hepsi geri yoksa dayanamıyorum bu yalnızlığa...

özledim çok ama çoook özledim.

farkettim ki hiç kötü bi şay kalmamış o günlerden aklımda,hep güzeşl günler var aklımda.ama yetmiyo bana devamını istiyorum hem de en yakın zamanda.

nolur gelin bulun beni

yalnız bırakmayın böyle,ben alışkın değilim hiç buna hazır da değilim henüz ve korkarım ki hiç de olmıcam.

özledim çoooook özledimmmm....

:..(

yorulduuuuuum...

2008-06-28T00:24:00.000-07:00

dün başıma gelmeyen kalmadı nerdeyse.nöbetten çıkarken zaten canım çok sıkkındı.bi anda da aklıma aslı geldi ve aradım.deli gibi ağlıyodu öyle ki konuşamayacak kadar...hemen yanına gitmeye çalışırken önümdeki arabaya küüüüüüütttt diye girdim,kesin param parça oldu iki araba da diye düşünürken bi baktık ki çok ufak çizikler var sadece. ben de ödül ablamın tavsiyeleri üzerine iner inmez üste çıkma çabalarına giriştim ama adam benden bile dişli çıktı :)neyse i biraz sakinleştikten sonra onun da doktor olmasının verdiği aykınlıkla aramız düzeldi.tabii ilk iş hikoyu aradım,o da hemen geldi.polis gelmeyince aramızda anlaşmaya karar verdik ve anlaştıktan tutanaklarımızı da tuttuktan sonra servise doğru yola koyulduk.serviste beni bekleyen kötü haber ise bize en erken perşembe teslimat yapılacağı oldu,halbu ki 2-3 çizik için bu kadar beklenir miydi ki yaawww!neyse dedik başa gelen çekilir, hiko beni babanneme bıraktı tabii aslının yanına falan da gidemedim.eve girer girmez yattım ve 6ya kadar uyumuşum ama aslında çoktan uyanmış ve yola koyulmuş olmalıydım çünkü dedem ameliyat olmuştu ve onu ziyaret etmem gerekiyordu.uyandım hemen üstümü değiştim ve apar topar yola koyuldum tabi tabanvaya kaldım önce bekle bekle dolmuş gelmedi.sonra ufukta bi dolmuş göründü ama iş çıkışı olduğu için o da tıka basa doluydu.sonra neyse bi tanesi geldi ve bindim anneannemlere gittim,yemek yedik sohbet ettik derken ssaat 10 oluverdi bi anda.çıktık tabii yine dolmuş bekledikten sonra binip kendi evimize geldik.yolda tekel bayi önünden geçerken gözüm bi anda dolaptaki millerlara takıldı hikoya hadi bira alalım dedim ve alıp gittik.önce güzel bi duş ıaldım çünkü beni rahatlatabilecek en güzel seçenek oydu bu yorgunluğun üstüne sonra da geçtik aşkımla tvnin karşına biralarımızı içtik bi güzel.tabii yorgunluğun üstüne bira da gelince bi anda uyku bastırdı hemen yattık.sabah uyandığımda hiko yoktu yanımda .bugün nöbetçi olduğu için beni ıuyandırmadan gitti sandım önce ''hikmet,hikmet...''...sonra banyodan çıkıp yanıma geldi ve ''gitmedim aşkım seni öpmeden gider miyim ben hiç'' deyip kocaman bi öpücük kondurduktan sonra üstünü giydi ve nöbete gitti.ben de şimdi bunları yazdıktan sonra çıkıp babanneme gidicem.

yarın da nöbetçiyim hem de internlüğümün son nöbeti olcak bu...koskoca bi yıl bitti gitti işte.yaşasın yaşasın yaşasın...

yine gözlerim doldu...

2008-06-22T09:55:00.000-07:00

hayat o kadar garip ki ne zaman karşın ne çıkacağını hiç bilemiyosun.bi anda hiç ummadığın bi şekilde sonsuza dek süreceğinden emin olduğun sımsıcak bi yürek kazanıyosun.öyle ki her'' yaa rabiş yaa'' dediğimde gözlerimin dolmasına neden olabilecek kadar sıcak bi kalp onunki.

şu kısa zamanda bir sürü şey paylaştığım,doyasıya gülüp,eğlendiğim ;hatta nedimeliğimi bile yapan sen...

canım arkadaşım benim,aslında arkadaştan da öte;dostum benim...

seni çok seviyorum.

iyi ki doğdun bitanem iyi ki varsın ve umarım hep yanımda yine üzüntülerimizde beraber ağlar sevinçlerimizde beraber güleriz.tabii bi de umarım senin de o mutlu gününde nedimeliğini yapmak bana kısmet olur.

seni çok seviyorum...

yaaa RABİŞ yaaa...

2008-06-22T09:54:00.001-07:00

2008-06-16T10:23:00.000-07:00

düğün düğün dedik işte geldi ve geçti bi anda hiç fark edemeden...
oysa ki aylardır ben bu günü bekliyordum.yıllardır bu günün hayali kurmuştuk seninle...
rüya gibiydi her şey bizi gördüğü anda çığlık çığlığa bağıran ve elleri patlayan kadar alkışlayan o kadar çok sevenimiz vardı ki salonda.çok mutluydum ama bunu kat kat güçlendiren canım aileme ve arkadaşlarıma çok teşekkür ediyorum.sizler olmasaydınız bu kadar güzel olur muydu bilmiyorum.hep yanımdaydınız hep de yanımda olun olur mu?her şey için bu güne kadar ki her şey için çok ama çok teşekkürler,hep yanımda olun hep benimle sevinin ve hep benimle üzülün çünkü ben hep yanınızda olucam...esinim iremim cananım ve rabişim iyi ki varsınız sizi çok seviyorum.

2008-06-11T12:35:00.001-07:00

yeter artıkkkkk...............

offfffffffffff bıktım ama yaaaaaaaaaaaaa....

bu ne böyle yeter ama.

bitsin artık şu 18 gün de kurtulalım şurdan yaaa..........

vallahi o kadar yoruldum ki tesbih falan alıp sabır çekmeye başlıcam en sonunda,bu ne böyle canım....

tüm iş yapan servisi çeviren biz,her dakika vizit atıp durmayan yeni iş yapan biz,gece uyumayan biz,sabah her ahstadan gerekli gereksiz sırf iş olsun diye ekg çeken biz,bu ne yaaa,yeter artık yaa birileri acısın da azad etsin artık bizi yoksa ben delircem burda yaaa....

bıktım bıktım bıktım bıktım bıktım...

musluğu açtım tıpasını taktım,musluğu açtım tıpasını taktım...

2008-06-09T11:00:00.000-07:00

YORUCU Bİ GÜNÜN SONUNDA UZUN ZAMANDIR BEKLEDİĞİM VE ÇOK ÖZLEDİĞİM HALAMI KARŞIMDA GÖRMEK BİR ANDA TÜM YORGUNLUĞUMU ALDI ÜZERİMDEN.ŞİMDİ YENİ EVİMİZİ GÖSTERMEYE GETİRDİK ONU.ÇOK SEVDİĞİM HALAM VE AŞIK OLDUĞUM HATTA UĞRUNDA ÖLEBİLECEĞİM ADAM SALONDA OTURMUŞ SİYASET KONUŞUYOLAR.NASIL OLMUŞTU DA HER ŞEY BU DENLİ GÜZELLEŞMİŞTİ.SEBEBİNİ BİLİYORUM ASLINDA HAYTIMI GÜZELLEŞTİREN BANA HAYT KAYNAĞI OLAN ŞEY HEP ONUN SEVGİSİ VE DESTİĞİ OLDU.ALLAH BİZİ HİÇ AYIRMASIN.ONU ÇOK AM ÇOK SEVİYORUM.DAHA DA MUTLU OLACAĞIMIZ MUTLU GÜNLERİN GELMESİ DİLEĞİYLE...

postnöbet kahvaltı

2008-06-08T01:32:00.000-07:00

koroner yoğun bakımdaki 2.nöbetimdi dün.şu an postnöbet olmanın verdiği mutluluk ve yorgunlukla içimden gelenleri yazıyorum buraya.sabah bir sürü işim vardı önce şeker sonra ekg sonra sonuçlar ve sonra da yeni gönderilecek tetkikler...işe koyulduğumda saat 6:00dı ve bitirdiğimde ise 08:35,çok yorulmuştum hem de çokkk...gece sadece 2.5 saat uyuyabilmiştim oysa şimdi saat tüm gece uyumuşum gibi hissediyorum.sebebini biliyorum aslında tek sebebi sensin aşkımmm...sana kavuşacağımı bilmek beni güçlendiriyor,hayat veriyor adeta.şimdi evimizdeyiz ve sen ban kahvaltı hazırlıyorsun,peynir,zeytin,domates,sosis,...sevdiğim her şey var aslında masada ama beni en çok mutlu eden bunları senin hazırlamış olman ve beraber yememiz galiba.seni çok seviyorum.hiç ayrılmayalım!

düğün telaşı

2008-06-07T07:23:00.000-07:00

nerdeyse 1 aydır bu konu dışında pek fazla konuştuğum hiç bi şey yok galiba.tabi ki bu konuya da hakim olmak adına öğrenmediğim hiç bi şey kalmadı diyebilirim sanırım.evlenmek üzere olan herkese danışmalık hizmeti verebilecek düzeydeyim.aslında acaba doktorluktan vazgeçip bu işe mi atılsam.hem ne kadar da mutlu bi olay,malum bizim işte mutluluk çoğunlukla geri planda kalıyo;hastalıklar,ölümler... arada bir de doğumlar belki mutlu ediyordur bizi.
bense yıllardır beklediğim bu gün için geri saymıyorum bile çünkü biliyorum ki gün saymak çok zor.çünkü 6 yıl,dile kolay,6 yıl oldu biz tanışalı...nasıl geçer bu 6 yıl derken bi baktık ki uçup gitmiş yıllar...
içimde buruk bi heyacan var alında tarifleyemediğim.hem çok mutluyum çünkü haytımı aydınlatan beni yaşam bağlayan adamla evleniyorum hem de ban haytını adayan kadından,babaannemden,ayrılıyorum.bilmiyorum güzel bi şey bu belki de babaannemin bi 2.kızı olmuştum ben şimdi hikmet de onun 2.erkek çocuğu olcak kim bilir.
tek istediğim şey bu güne kadar yakalayamadığım am sonunda kavuştuğum bu mutluluğun hiç bozulmaması aslında...çünkü ben çok ama çok aşığım onaaa...

2008-06-07T06:46:00.000-07:00

bugün ilk yazımı yazıyorum bu sayfaya...
bilmem kaçıncı nöbetim bu hastanede...
geçmek bilmiyor zaman,üstümde geçen günlerin verdiği yorgunluk var sanki...hep bi yük var zar zor taşıdığım sırtımda...
seni düşünüyorum...
özledim hem de çoook özledim...