18 Ocak 2009 Pazar


Nasıl zormuş en sevdiğinin hasta olması ve senin hiç bi şey yapamaman!

Tam 4 gündür aşkım hasta durumda!üstüne titriyorum resmen ama hala tam olarak iyileşemedi.

Uyurken onu izledim;o kadar masum,o kadar tatlı,o kadar garipti ki...hiç böyle kötü olmamıştı 6 yıldır.

Her gün gelen 100lerce hstaya tedavi verip gönderiyorum ''72 saatte düzelme başlayacak merak etme'' diyerek ama aşkım hastayken resmen kendime söz geçiremedim.

O kadar çok seviyorum ki onu...

Biliyorum ki hiç bi şey ondan daha değerli değil benim için!

Bi insanı canından çok sevebilir misin?

-İşte ben onu öyle seviyorum!

15 Aralık 2008 Pazartesi

ÖZLEM...


CANANIMI çok çok çok özledim,
İREMİMİ çok çok çok özledim,
NİLAYIMI çok çok çok özledim,
RABİŞİMİ çok çok çok özledim,
GÜLNİŞİMİ çok çok çok özledim,
ESİNİMİ çok çok çok özledim...
eski günleri yani beraber geçirdiğimiz o dolu dolu günleri çok özledim.şimdi buluşmalarımız hep eksik eksik ama yaa...seslerinizi duymak daha da acıtır oldu içimi orda olduğun u bilip sarılıp öpememek ne zor şeymiş.çok özledim işte çok çok çok...

14 Kasım 2008 Cuma

mecburiyetler...


tam beş gün oldu yaaa...

inanılır gibi değil,büyüdük,okulu bitirdik ve hepiniz birbirimizden uzak bambaşka yerlerde çalışmaya başladık.inanılır gibi değil ya yarın maaş bile alcaz.nasıl geçti bunca zaman anlamadım.canım iremim kastamonuda,cananım vanda,rabişim ise bitliste...aklım hep onlarda,gari bi his bu;hani anne yavrularını çalışmaya gurbete gönderir de yol gözler ya ben de öyleyim adeta...dallarım kopmuş benden de gitmişler hiç görmediğim bilmediğim diyarlara.ben ise geride kaldım ve başım ellerimin arasında şimdi oturmuş,gözlerimden oluk oluk yaşlar akaken bunu yazan ben miyim diye düşünüyorum.

11 Ekim 2008 Cumartesi

mutluluk oyunu




hayat ne garip yaaa...


bi yanımda istenmeden yaşanan zoraki evlilikler bi yanımda istenmeyen ayrılıklar var.en kötüsü de ikisine de dur diyemem aslında.biliyorum yaşadığım şey onlarınkinden çok farklı,onlar kadar iyi anlayamam belki ama gerçekten çok üzülüyorum tüm bu yaşananlar için.


artık söyleyecek sözlerim de kalmadı,tükendi hepsi.


keşke herkes istediğini yaşayabilse ve başta benim çevrem olmak üzere herkes her zaman mutlu olsa.biliyorum şimdi bana ''o zaman bu hayat olmaz ki'' diyeceksin ama öyle istiyorum işte.


çok gerildim şu bir kaç gündür engel olmak istediğim ama zoraki bi evlilik yaşandı yanı başımda ve ben sadece sessizce seyrettim onun gidişini.ellerimi öyle bir tutuşu vardı ki ''nolur beni bırakma'' der gibiydi.gözlerindeki hüzün içime işledi adeta.''evet'' dediği an tutamadım kendimi gözyaşlarım oluk oluk akıp gitti gözlerimden.of off...


zor geçen yarı uyur yarı uyanık bi gecenin ardından da canımıniçinin ayrılığı hepten mahvetti beni.inanmak istemedim buna,ama biliyordum ki gerçekti.söyleyecek hiç bi şeyim de yoktu en kötüsü.sadece ''belkiğ de hayırlı olan buydu '' diyebildim.bunu söylerken de hata yaptığımı biliyordum ama öyle içim acıdı ki başka hiç bir söz gelmedi aklıma o an.düşünmeden atmıştım sabahın köründe o meesajı ama dedim ya o benim canımıniçi işte naapıyım anlar beni düşündüm.


4gün sonra istanbula gidiyorum,uzaklaşmak en iyisi olacak benim için galiba,yoksa delireceğim.kimseye belli etmeden hep mutlu oyunu oynamak yordu artık beni.yüzümü asmak,denizi izlemek ve deli gibi sarhoş olana kadar içki içmek istiyorum,sanırım sadece bu şekilde deşarj olabileceğim.döndüğümde de hayatıma artık bi yön vermek için elimden gayreti göstermek zorundayım.artık zamanı geldi bunun belki de geçiyor bile...

25 Eylül 2008 Perşembe

...


kocaman bi boşluk,tarifsiz

içimde bi boşluk var

sebebini bulamıyorum

arıyorum hala

gidenler mi yoksa kalanlar mı sebep buna

yoksa başka bi şey mi

bilemiyorum

her yere baktım,bakıyorum

her yerde aradım ama yok işte

bu boşluğun adı yok

cismi yok

sadece hissi var içimde!

23 Eylül 2008 Salı

MECBUREN MECBUREN...


gece gelen mesajı rüya sanmıştım ama sabah okuyunca anladım ki maalesef gerçekmiş.

sabah da kalkar kalmaz nete girdim baktım inanmak istemedim nedense!

malum ben maazeret kurasına gircem yaa ohohohooo bir sürü belge melge istiyolar yaa;yok vukuatlı bilmem ne,yok adli sicil micil,bu ne yaaa...adamlar hem bize muhtaç hem de şerolar işi zorlaştırmak için ellerinden geleni yapıyolar yaaa...

uffff!hiç istemiyorum valla ne arkadaşalrım gitmesini ne bir yerde çalışmayı falan.ben oturup evimde adam gibi sınavıma hazırlanmak,nisanda da bu işi bitirmek istiyorum sadece.
sonrası belli zaten ver elini İZMİR!

git!


ne kadar da zormuş aşk?

sevince her şey tamam diyosun ama hiç de öyle değilmiş aslında?

yetmiyomuş yeri gelince sevmek?

hem aşk her şeyi de affetmiyomuş zaten!

kolay değil ki şimdi akıl da vermek?

arada kaldım;git mi desem yoksa kal mı?